müqəddəs

müqəddəs
ə. 1) ən əziz, ən istəkli şey; 2) tutiya; 3) Allah, peyğəmbər və imamlara münasibəti ifadə edən epitet; 4) ziyarətgah

Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Нужен реферат?

Look at other dictionaries:

  • müqəttəat — ə. «müqəttə’» c. kəsiklər, kəsilmiş şeylər …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • müqəddəs — sif. <ər.> 1. din. Allaha aid olan, ilahi, ilahi qüvvəyə malik. Müqəddəs ruh. Müqəddəs su. // Dini sitayişlə əlaqədar yer və ya şeylərin adlarının daimi epiteti kimi işlədilir. Sözüm yoxdur. Xorasan bir müqəddəs yerdir. Ə. H.. <Adil:> …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • müqərrəb — is. <ər.> köhn. Məhrəm, dost, çox yaxın, səmimi yoldaş, sirdaş. <Vəzir:> Sultan Mahmud Qəznəvi müqərrəblərindən birisinin boynunu öz əli ilə vurdu. M. F. A.. Bəhmən Mirzə üstüncə gələn adamlardan neçə nəfər və müqərrəblərini götürüb,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • müqəddəm — qoş. <ər.> köhn. 1. Qabaq, əvvəl, irəli (vaxta görə). Üç ay ondan müqəddəm Qori darülmüəllimini bitirmişdim. C. M.. 2. Vacib, daha, irəli, əhəmiyyətli, əfzəl. Bu iş o işdən müqəddəmdir …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • müqərrəb — ə. yaxınlaşmış, yaxın. Müqərrəbi dərgah saraya yaxın adam, hökmdarın yaxın adamı …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • müqəşşər — is. <ər.> Qabığı soyulmuş noxud və ya lobya parası; ləpə. Ətə müqəşşər qatmaq …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • müqəyyəd — <ər.> bax muğayat. <Kərbəlayı Nadirqulu:> . . Kərbəlayı Fatma, balalarımdan müqəyyəd ol! M. Əliyev …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • müqəddərat — ə. «müqəddər» c. t. tale, qismət …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • müqəvviyat — ə. «müqəvvi» c. bədəni qüvvətləndirən dərmanlar …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • müqəssir — sif. və is. <ər.> 1. Təqsiri olan, günahı olan; təqsirkar, günahkar. <Balaş:> Mən müqəssirəm, Sevil! C. C.. Müqəssirlə üz üzə gələndə İmran kişinin gözlərindən qəzəb yağırdı. M. Hüs.. <Mədəd> özlüyündə Xanpərini müqəssir bilir,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • müqəvva — is. <ər.> 1. İçi boşaldılıb qurudulmuş heyvan və ya quş gövdəsi; oyuq. Heyvan müqəvvası. Quş müqəvvası. – Gülüstan xala balağın dərisinə otdan samandan təpib, ağacdan qılça qayırıb balağı andıran bir müqəvva düzəltmişdi. S. R.. 2. məc. Quru …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”